\u00c9g finn a\u00f0 \u00e9g er a\u00f0 stara \u00e1 hann. M\u00e9r finnst hann alltaf svo fallegur, jafnvel eftir \u00f6ll \u00feessu \u00e1r. P\u00edkan m\u00edn hnippir \u00ed mig og minnir mig \u00e1 a\u00f0 okkur saman finnst hann ekki bara fallegur heldur hann kveikir l\u00edka svo \u00ed okkur. N\u00e6rbuxurnar eru or\u00f0nar \u00f3\u00fe\u00e6ginlega rakar og P\u00edkan f\u00e6r Heilan til a\u00f0 kalla fram mynd af Elsku Maka, nakinn og me\u00f0 har\u00f0ann liminn \u00ed hendininni. <\/p>\n\n\n\n
Maki tekur eftir a\u00f0 \u00e9g er \u00ed eigin heim og spyr hva\u00f0 \u00e9g er a\u00f0 hugsa svona dj\u00fapt um.
“\u00deig nakinn” svara \u00e9g og flissa sm\u00e1.
“Au\u00f0vita\u00f0” Glottir hann til baka.
\u00c9g fer til hans, tek utan um hann og kyssi hann hann \u00ed sm\u00e1stund. Allan t\u00edman varpar heilinn hinum \u00fdmsu minningum af honum h\u00f6r\u00f0um. Blauti bletturinn \u00ed n\u00e6rbuxunum st\u00e6kkar og \u00e9g veit \u00e9g f\u00e6 ekki fri\u00f0 fyrir \u00feessum \u00edmyndum nema \u00e9g geri eitthva\u00f0 \u00ed \u00fev\u00ed.
“Far\u00f0u \u00far fyrir mig.” Bi\u00f0 \u00e9g hann \u00e1 sama t\u00edma og \u00e9g byrja \u00e1 a\u00f0 reyna a\u00f0 kl\u00e6\u00f0a hann \u00far a\u00f0 ofan. Hann hlj\u00f3\u00f0lega hj\u00e1lpar m\u00e9r og \u00feegar hann er ber a\u00f0 ofan \u00fe\u00e1 stens \u00e9g ekki m\u00e1ti\u00f0 og fa\u00f0ma hann og gref andliti\u00f0 \u00e1 m\u00e9r \u00ed hl\u00fdfum og n\u00f6ktum brj\u00f3stkassanum hans. \u00c9g loka augunum, m\u00e9r l\u00ed\u00f0ur alltaf svo \u00f6rugg \u00ed fanginu \u00e1 honum og \u00e9g vil bara nj\u00f3ta tilfinningarinnar \u00ed augnablik. En P\u00edkan \u00e1 m\u00e9r og Heilinn eru \u00e1 \u00f6\u00f0ru m\u00e1li og me\u00f0an augum \u00e1 m\u00e9r eru loku\u00f0 \u00fe\u00e1 heldur typpas\u00fdningin \u00ed hausnum \u00e1 m\u00e9r bara \u00e1fram. Ilmurinn af honum svo \u00fe\u00e9tt upp vi\u00f0 brj\u00f3stkassan hans og myndirnar eru bara greinilegri. <\/p>\n\n\n\n
\u00c9g klemmi augun f\u00f6st, dreg dj\u00fapt inn andann til a\u00f0 fl\u00e6\u00f0a skilningavitin m\u00edn me\u00f0 ilminum af honum og einbeiti m\u00e9r a\u00f0 myndunum sem heilinn minn dregur upp, hva\u00f0 er \u00fea\u00f0 sem okkur langar \u00ed \u00ed dag. Myndirnar ver\u00f0a lj\u00f3slifandi og \u00e9g veit hva\u00f0 mig langar \u00ed. \u00c9g horfi \u00ed augun \u00e1 honum og tek skref aftur og sest ni\u00f0ur.
“Far\u00f0u \u00far fyrir mig.” Segi \u00e9g aftur og nikka hausnum tl hans.
Hann fer \u00far og stendur nakinn og gl\u00e6silegur fyrir framan mig og b\u00ed\u00f0ur eftir n\u00e6stu skipun.
“M\u00e1 \u00e9g sj\u00e1 \u00feig koma vi\u00f0 \u00feig?” Spyr \u00e9g og b\u00edt laust \u00ed ne\u00f0ri v\u00f6rin m\u00edna.
Hann f\u00e6rir h\u00e6gri h\u00f6ndina og tekur utan um st\u00e6kkandi liminn. H\u00f6ndin hans er kyrr og hann glottir. Hann vill a\u00f0 \u00e9g bi\u00f0ji um \u00fea\u00f0 sem mig langar \u00ed.
“Leyf\u00f0u m\u00e9r a\u00f0 sj\u00e1 \u00feig strj\u00faka \u00fe\u00e9r.” Segi \u00e9g.
Hann rennir hendinni svo fimlega ni\u00f0ur og svo upp aftur fallegan og n\u00fana beinst\u00edfan liminn.
“Mmmm, j\u00e1 svona r\u00f3lega…” Segi \u00e9g.
Hann heldur \u00e1fram a\u00f0 stj\u00faka s\u00e9r og \u00e9g horfi hamingjusamlega \u00e1.
“A\u00f0eins hra\u00f0ar” Segi \u00e9g
Hann str\u00fdkur a\u00f0eins hra\u00f0ar ni\u00f0ur og svo upp. \u00c9g elska a\u00f0 horfa \u00e1, fylgjast me\u00f0 minnstu breytingu \u00e1 takinu sem hann beitir sig. Hvernig hann vir\u00f0ist her\u00f0a taki\u00f0 \u00f6gn akkurat \u00feegar hann fer yfir brei\u00f0astsa partinn ne\u00f0st \u00e1 k\u00f3ngnum. Hva\u00f0 strokurnar eru langar. Heyra hvernig hann stynur l\u00e1gt me\u00f0 hverri stroku.<\/p>\n\n\n\n
“Mig langar a\u00f0 sj\u00e1 \u00feig koma. Setstu og leyf\u00f0u m\u00e9r a\u00f0 sj\u00e1.” Segi \u00e9g og klappa \u00e1 s\u00e6ti\u00f0 vi\u00f0 hli\u00f0ina \u00e1 m\u00e9r. Hann sest hj\u00e1 m\u00e9r og passar a\u00f0 \u00e9g hafi \u00fats\u00fdni\u00f0 sem mig langar \u00ed.
H\u00f6ndin hans heldur \u00e1fram, upp og ni\u00f0ur.
“Nota\u00f0u hina hendina og taktu utan um punginn \u00feinn” Segi \u00e9g vi\u00f0 hann.
Hann hl\u00fd\u00f0ir og f\u00e6rir hendina, tekur sj\u00e1lfan sig \u00fe\u00e9ttu taki.
\u00c9g brosi og horfi \u00e1 hann f\u00e6rsta n\u00e6r \u00fev\u00ed a\u00f0 koma.
“\u00c6tlar\u00f0u a\u00f0 koma fyrir mig?” Spyr \u00e9g hann
“Mhmm” svarar hann og hendin hans fer a\u00f0 hreyfast a\u00f0eins hra\u00f0ar, her\u00f0ir taki\u00f0 \u00f6gn.
\u00c9g f\u00e6ri augum fr\u00e1 strokunum og horfi \u00ed augun \u00e1 honum. Gr\u00edp a\u00f0eins \u00ed h\u00e1ri\u00f0 \u00e1 hnakkanum hans og keyrir h\u00f6fi\u00f0i hans \u00f6gn aftur. N\u00f3g til a\u00f0 hann finni a\u00f0 \u00e9g er me\u00f0 tak \u00e1 honum en ekki \u00feannig a\u00f0 vi\u00f0 sl\u00edtum augnsamband.
“Komdu fyrir mig” Skipa \u00e9g.
\u00c9g finn hann her\u00f0ir taki\u00f0 og s\u00e9 \u00e9g fulln\u00e6ginuna taka yfir hann. Hann lokar augunum og \u00e9g l\u00edt ni\u00f0ur og horfi \u00e1 s\u00ed\u00f0ur bununa af brund skj\u00f3tast \u00fat me\u00f0an hann gefur fr\u00e1 s\u00e9r langt s\u00e6lu andvarp.<\/p>\n\n\n\n
Hann opnar augun og \u00feakkar fyrir sig, \u00feessi elska \u00feakkar alltaf fyrir sig.
“En vilt \u00fe\u00fa ekkert?” spyr hann og str\u00fdkur yfir p\u00edkuna \u00e1 m\u00e9r utankl\u00e6\u00f0a. Finnur blauta blettinn.
“Nei,” svara \u00e9g “\u00deetta var akkurat \u00fea\u00f0 sem \u00e9g vildi.” <\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u00c9g finn a\u00f0 \u00e9g er a\u00f0 stara \u00e1 hann. M\u00e9r finnst hann alltaf svo fallegur, jafnvel eftir \u00f6ll \u00feessu \u00e1r. P\u00edkan m\u00edn hnippir \u00ed mig…<\/p>\n